“ในวันที่เรายังมีโอกาสได้ทานข้าวฝีมือแม่ เราได้เห็นคุณค่าของมันจริงๆ หรือเปล่า?”
คุณเคยสงสัยไหมว่า เราเหลือโอกาสที่จะได้นั่งกินข้าวฝีมือแม่อีกกี่ครั้งในชีวิต? สำหรับบางคนมันอาจเป็นตัวเลขที่ประเมินไม่ได้ แต่สำหรับ Ha-min ตัวละครหลักในภาพยนตร์ดราม่าเกาหลีที่กำลังถูกจับตามองที่สุดในขณะนี้อย่าง Number One นับหนึ่งถึงมื้อแม่ ทุกคำที่เขากลืนลงคอ คือเข็มนาฬิกาที่หมุนเข้าใกล้จุดจบของชีวิตคนที่เขารักมากที่สุด
Number One ไม่ใช่แค่หนังดราม่าครอบครัวทั่วไปที่เรียกน้ำตาด้วยความเจ็บป่วยหรืออุบัติเหตุ แต่นำเสนอผ่านพล็อตเรื่องกึ่งแฟนตาซีที่บีบคั้นหัวใจ เมื่อ Ha-min (รับบทโดย Choi Woo-shik) เด็กหนุ่มวัย 18 ปี ค้นพบว่าตัวเองมีพลังปริศนาที่สามารถมองเห็นตัวเลข “365” ปรากฏขึ้นทุกครั้งที่เขาเริ่มทานอาหาร และที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้นคือ ตัวเลขนี้จะนับถอยหลังลงเรื่อยๆ เฉพาะเมื่อเขาทานอาหารที่มาจาก “รสมือแม่” เท่านั้น
จินตนาการถึงความเจ็บปวดที่ต้องเลือกระหว่าง “ความหิวโหยในรสชาติที่อบอุ่นที่สุด” กับ “การยื้อชีวิตแม่ให้อยู่กับเรานานที่สุด” เมื่อเขารู้ซึ้งว่าหากตัวเลขนี้กลายเป็น “0” นั่นหมายถึงวันลาจากตลอดกาล Ha-min จึงตัดสินใจทำในสิ่งที่ลูกทุกคนคงทำใจยาก นั่นคือการตีตัวออกห่างและปฏิเสธทุกมื้ออาหารจากแม่ เพื่อหยุดยั้งเวลาไม่ให้เดินต่อ แต่โชคชะตามักเล่นตลกกับมนุษย์เสมอ เพราะยิ่งเราหนี ความจริงก็ยิ่งวิ่งไล่กวดเราทัน
ไฮไลต์สำคัญที่ทำให้คอหนังเกาหลีทั่วโลกต้องปักหมุดรอ คือการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งของสองนักแสดงระดับพระกาฬอย่าง Choi Woo-shik และ Jang Hye-jin ซึ่งหลายคนยังคงจำภาพการแสดงอันยอดเยี่ยมของพวกเขาทั้งคู่ได้จาก Parasite (2019) ภาพยนตร์ที่สร้างประวัติศาสตร์คว้าไข่ทองคำบนเวที Oscars มาแล้ว
- Choi Woo-shik: นักแสดงหนุ่มเจ้าของฉายา “หมาเด็ก” แห่งชาติจากซีรีส์ Our Beloved Summer และหนุ่มน้อยผู้เสียสละใน Train to Busan ครั้งนี้เขาต้องแบกรับอารมณ์ที่หนักอึ้ง ซึ่งเจ้าตัวถึงกับออกปากว่า “ร้องไห้ตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านบท” เพราะมันคือการถ่ายทอดความกลัวที่ลึกที่สุดในใจมนุษย์ คือการสูญเสียพ่อแม่
- Jang Hye-jin: คุณแม่ผู้ทรงอิทธิพลจาก Crash Landing on You กลับมาในบท Eun-sil แม่ที่มอบความรักผ่านอาหารทุกจาน โดยไม่รู้เลยว่าความรักของเธอกำลังลดทอนเวลาของตัวเองลง
- Gong Seung-yeon: เสริมทัพด้วยนักแสดงสาวมากฝีมือจาก The First Responders ที่จะเข้ามาเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้เส้นเรื่องนี้กลมกล่อมและบีบคั้นอารมณ์ยิ่งขึ้น
หนังเรื่องนี้คือจดหมายรักถึงลูกทุกคนที่หลงลืมความสำคัญของช่วงเวลาธรรมดาๆ ในบ้าน ผ่านงานภาพที่สวยงามและบทภาพยนตร์ที่กลั่นกรองความรู้สึกมาอย่างดี นี่คือภาพยนตร์ที่จะทำให้คุณอยากเดินเข้าไปกอดแม่ให้แน่นที่สุด หรือยกหูโทรศัพท์หาท่านทันทีที่ดูจบ