การกลับมาอีกครั้งของแฟรนไชส์ภาพยนตร์ระดับโลกใน The Hunger Games: Sunrise on the Reaping ที่ชวนทุกคนย้อนกลับไป 24 ปี ก่อนการปรากฏตัวของสาวน้อยผู้มากับไฟ Katniss Everdeen ซึ่งตรงกับการแข่งขัน The Hunger Games ครั้งที่ 50 หรือที่รู้จักกันในนาม Second Quarter Quell สมรภูมิการแข่งขันเอาชีวิตรอดอันแสนโหดร้ายและเดิมพันสูงกว่าที่เคยมีมา
จุดศูนย์กลางของเรื่องราวในภาคนี้คือตัวละครที่แฟนๆ คุ้นเคยกันดีอย่าง Haymitch Abernathy รับบทโดย Joseph Zada นักแสดงดาวรุ่งจากออสเตรเลียที่มีเชื้อสายอะบอริจินและอัฟกานิสถาน ผลงานการแสดงเหนือชั้นที่ถ่ายทอดความโหดร้ายของแคปิตอลจากความเจ็บปวดที่เฮย์มิตช์ต้องเผชิญครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งหล่อหลอมให้เขาเติบโตขึ้นมาเป็นพี่เลี้ยงบรรณาการจากเขต 12 ที่ทุกคนได้เห็นในภาคแรกของ The Hunger Games (2012) บาดแผลของเขาที่นำเสนอผ่านภาพยนตร์เรื่องนี้จะทำให้ผู้ชมเข้าใจและเห็นอกเห็นใจตัวละครนี้ยิ่งขึ้น
รุ่งอรุณแห่งโศกนาฎกรรม
The Hunger Games: Sunrise on the Reaping พาเราไปทำความรู้จักกับเฮย์มิตช์ในรุ่งอรุณวันเกิดของเขาในวันที่ 4 กรกฎาคม หรือวันเก็บเกี่ยว วันแห่งฝันร้ายที่เด็กๆ ทุกคนในเขตต่างๆ ต้องไปรวมตัวกัน เพื่อภาวนาว่าตัวเองจะไม่ถูกเลือกให้เป็นบรรณาการสำหรับเข้าแข่งขันในเกมล่าชีวิต ซึ่งมีโอกาสน้อยมากเหลือเกินที่พวกเขาจะได้หวนคืนกลับมาสู่อ้อมกอดของครอบครัว
แต่สำหรับการแข่งขันครั้งที่ 50 ประธานาธิบดีสโนว์เลือกที่จะทำให้ทุกอย่างพิเศษยิ่งกว่าเดิม นั่นคือเพิ่มจำนวนของบรรณาการในแต่ละเขตเป็น 2 เท่าให้มาห้ำหั่นกันท่ามกลางสนามประลองสุดอันตรายที่ซ่อนอยู่ในความสดใสและแสงแดด นั่นทำให้ Haymitch ต้องต่อสู้ร่วมกับเด็กในเขต 12 อีก 3 คน ได้แก่ Maysilee Donner (แสดงโดย Mckenna Grace) Wyatt Callow (แสดงโดย Ben Wang) และ Louella McCoy (แสดงโดย Molly McCann) ท่ามกลางความคลางแคลงใจว่าใครกันแน่คือมิตรหรือศัตรูที่แท้จริง
ในด้านของงานสร้างและการกำกับภาพยนตร์ ผู้กำกับอย่าง Franceis Lawrence ผู้กำกับคู่บุญของแฟรนไชส์นี้ เลือกใช้องค์ประกอบศิลป์แนวไซเดลิกที่เน้นโทนสีม่วง เขียว และเหลือง เพื่อแสดงถึงความจัดจ้านสดใสที่สะท้อนความงามภายนอก แต่ซ่อนพิษร้ายเอาไว้รอบด้าน และบทภาพยนตร์เองก็พยายามที่จะเน้นย้ำถึงประเด็นการเมืองและการควบคุมข้อมูลข่าวสารที่ประธานาธิบดีสโนว์จงใจบิดเบือนความจริงให้กับประชาชนได้เห็นเฉพาะสิ่งที่พวกเขากำหนด ทั้งที่ความเป็นจริงในสนามประลองนั้น เป็นคนละอย่างกับสิ่งที่แคปิตอลนำเสนอออกมา
แม้ว่า The Hunger Games: Sunrise on the Reaping จะมีความยาวเกือบสามชั่วโมง และเต็มไปด้วยข้อจำกัดมากมายจนทำให้การถ่ายทอดเรื่องราวจากหนังสือต้นฉบับของ Suzanne Collins ขาดน้ำหนักทางอารมณ์ไปบ้าง เพราะด้วยจำนวนของตัวละครในสนามประลองที่มีมากขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว รวมทั้งบรรดาตัวละครเก่าๆ ที่เคยปรากฎตัวขึ้นในภาพยนตร์และหนังสือก่อนหน้า
แต่อย่างไรก็ตาม ภาพรวมของหนังยังคงสร้างความประทับใจให้แฟนๆ ที่รอคอยทั่วโลก รวมถึงแรงกระตุ้นทางการเมืองที่สื่อสารออกมาได้บาดลึกในบริบทการเมืองร่วมสมัย เรียกได้ว่าเป็นภาคแยกที่เติมเต็มเรื่องราวและตอกย้ำให้เห็นว่าไฟแห่งการปฏิวัติจะลุกโชนขึ้นมาได้ ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ คราบน้ำตา และความสูญเสียของประชาชนคนธรรมดานับไม่ถ้วน เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งอิสระจากการครอบงำและอำนาจที่กดทับมาโดยตลอด
ความเป็นจริงที่โหดร้ายยิ่งกว่านิยาย
แน่นอนว่าใจความหลักของภาพยนตร์ภาคนี้ไม่ได้ใหม่เหมือนกับครั้งแรกที่เราได้สัมผัสจาก The Hunger Games แต่สิ่งที่บทภาพยนตร์ต้องการจะนำเสนอ ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงต่อประชาชนที่เกิดขึ้นทั่วโลก ทั้งการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ในปาเลสไตน์ คองโกและซูดาน หรือแม้กระทั่งสถานการณ์ความไม่สงบในประเทศเพื่อนบ้านอย่างเมียนมาร์ ซึ่งทั้งหมดนี้ ผู้หญิง เด็กและคนชายชอบ โดยเฉพาะ LGBTQIAN+ ล้วนแล้วแต่เป็นกลุ่มเปราะบางที่ถูกกดขี่และลิดรอนสิทธิทั้งทางตรงและทางอ้อม รวมถึงประเด็นการบิดเบือนสื่อจากความพยายามปิดหูปิดตาผู้คน สร้างข้อมูลโดยที่ต้องการให้เห็นแค่เฉพาะสิ่งที่ผู้กุมอำนาจเป็นผู้กำหนดเท่านั้น
แม้ว่าหลายๆ คนจะมองว่าความบันเทิงบนหน้าจอไม่ควรถูกผูกเข้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงบนโลกใบนี้ แต่สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหนังสือหรือภาพยนตร์ จุดเริ่มต้นของเรื่องราวส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่นำความจริงมาร้อยเรียงและแต่งแต้มขึ้นมาใหม่ทั้งสิ้น แต่การมีอยู่ของแฟรนไชส์แห่งยุคอย่าง The Hunger Games ได้จุดประกายให้แฟนๆ ที่เติบโตมากับผลงานชุดนี้หันมาสนใจประเด็นการเมือง จนถูกหยิบยกมาเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านระบอบที่กดทับประชาชนทั่วทุกมุมโลก เช่นเดียวกับประวัติศาสตร์การเมืองร่วมสมัยของประเทศไทย
ในภาพยนตร์มีการกล่าวถึงจำนวนของเด็กทั้งหมดที่กลายมาเป็นบรรณาการและถูกสังเวยให้กับเกมล่าชีวิต สะท้อนถึงความเป็นจริงในที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะมองข้าม เพราะสร้างความอึดอัดใจและชวนหดหู่ แต่สามารถเสพเรื่องราวเดียวกันที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมาได้ สิ่งเดียวที่ทำให้ผู้ชมอย่างเราๆ แตกต่างจากผู้คนที่เผชิญหน้ากับความโหดร้ายอยู่ในขณะนี้คือความโชคดีจากสิทธิพิเศษที่ไม่ได้เกิดมาในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง
ล่าสุด Palestine Reveals นำเสนอข้อมูลจากกระทรวงสาธารณสุขประจำกาซ่า สำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรมแห่งสหประชาชาติ (OCHA) และ Tech for Palestine พบว่า เด็กๆ ชาวปาเลสไตน์ตั้งแต่ทารกแรกเกิดไปจนถึงอายุ 17 ปีถูกสังหารไปแล้วมากกว่า 21,000 คนจากการโจมตีของอิสราเอล และเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง โดยทุกๆ ชั่วโมงมีเด็กๆ ชาวปาเลสไตน์เสียชีวิตอย่างน้อย 1 รายตั้งแต่เดือนตุลาคม 2023 ยังไม่รวมถึงเด็กๆ ทั่วโลกที่ต้องเสียชีวิตจากสงคราม ความรุนแรง และการใช้แรงงานในเหมืองแร่ พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงตัวเลข แต่เป็นเด็กๆ ที่มีความฝันและความหวังที่จะได้มีชีวิตอยู่เพื่อเติบโต
การกลับมาของ The Hunger Games: Sunrise on the Reaping ตอกย้ำว่าผู้ชมเองก็ไม่ควรมองข้ามสงครามและความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับผู้คนจริงๆ โดยเฉพาะเด็กๆ ให้เป็นเพียงแค่อีกหนึ่งคอนเท้นต์ธรรมดาที่ผ่านตาในโลกออนไลน์แล้วเลื่อนผ่านไป จนเหมือนกับการที่แคปิตอลจัดการแข่งขันเกมล่าชีวิตขึ้น เพื่อให้ผู้ชมในเมืองใหญ่ดูสร้างความบันเทิงจนทำให้ความตายของคนบริสุทธิ์กลายเป็นเรื่องชินชาและไม่คิดที่จะตั้งคำถามต่อความบิดเบี้ยวในสังคม
The Hunger Games: Sunrise on the Reaping เข้าฉาย 19 พฤศจิกายนนี้ ในโรงภาพยนตร์
| Year | |
| Directed | |
| Written | |
| Run Time | |
| Content Warning |