Leviticus ผลงานกำกับและเขียนบทของ Adrian Chiarella ที่การหยิบเอาความกลัว ความโดดเดี่ยว และการถูกกดทับของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศมาแปรเปลี่ยนเป็นความสยองขวัญที่จับต้องได้จริง
ภาพยนตร์ Leviticus พาเราไปทำความรู้จักกับ Naim (รับบทโดย Joe Bird) เด็กหนุ่มที่เพิ่งย้ายมาอยู่ในเมืองชนบทอันห่างไกลในออสเตรเลียพร้อมกับแม่ของเขา (รับบทโดย Mia Wasikowska) ที่นั่นเขาได้พบกับ Ryan (รับบทโดย Stacy Clausen) เพื่อนร่วมชั้นที่มีความรู้สึกดีๆ ให้แก่กัน แต่ในสังคมที่เคร่งศาสนาและเต็มไปด้วยการเหยียดหยาม ความรักของพวกเขาถูกมองว่าเป็นความผิดบาป
จุดพลิกผันเริ่มต้นขึ้นเมื่อความสัมพันธ์ลับๆ ของพวกเขาถูกเปิดโปง Ryan ถูกส่งเข้าพิธีกรรมเปลี่ยนผ่าน (Conversion Ritual) ที่แสนทารุณเพื่อเปลี่ยนพฤติกรรมเบี่ยงเบนทางเพศ ผลลัพธ์ที่ได้ไม่ใช่การเยียวยา แต่คือการสร้างบาดแผลทางจิตใจที่เปิดทางให้ “บางสิ่ง” เข้ามาคุกคาม เมื่อ Naim เริ่มถูกไล่ล่าโดยร่างจำลองของ Ryan ที่เงียบงันและเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย ซึ่งจะปรากฏตัวให้เห็นเฉพาะตอนที่เขาอยู่คนเดียวเท่านั้น
นักวิจารณ์หลายคนอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบ Leviticus กับภาพยนตร์ระทึกขวัญระดับตำนานอย่าง It Follows (2014) ในแง่ของ “ตัวตน” ที่คอยตามติดเหยื่ออย่างไม่ลดละ แต่ในขณะที่หนังของ David Robert Mitchell ใช้ปีศาจเป็นสัญลักษณ์ของการลงทัณฑ์จากการมีเพศสัมพันธ์ Leviticus กลับเล่นกับประเด็นที่ลึกซึ้งกว่านั้น
ปีศาจในเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการกระทำที่ผิดพลาด แต่มันกัดกินความปรารถนาที่จะรักใครสักคน ในโลกของ Leviticus ความสยองขวัญคือการที่คนรักของคุณกลายเป็นอาวุธที่ใช้ทำร้ายคุณเอง ยิ่งคุณโหยหาความอบอุ่นจากอีกฝ่ายมากเท่าไหร่ ปีศาจร้ายในร่างจำลองนั้นก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น
ความน่าเชื่อถือและความทรงพลังของภาพยนตร์เรื่องนี้ส่วนหนึ่งมาจากประสบการณ์ตรงและความตั้งใจของ Adrian Chiarella ที่ต้องการทวงคืนพื้นที่ในแนวหนัง Horror ให้กับชาวเควียร์ เขาพิสูจน์ให้เห็นว่าความสยองขวัญเป็นเครื่องมือสื่อสารที่ทรงพลังที่สุดในการเล่าเรื่องความอยุติธรรมในสังคม
เตรียมใจรับแรงกระแทกจากความหลอนที่จะทำให้คุณตั้งคำถามกับนิยามของคำว่า “ความเชื่อ” และ “ความรัก” ไปอีกนาน